رانندگی تهاجمی - استراتژیک

رانندگان خوب، زاده نمی‌شوند، تربیت می‌شوند.

دوره های رانندگی تدافعی و رانندگی حرفه ای، برای رانندگان کاربردهای بسیار زیادی داشته و مهارت های آنها را بطور قابل توجهی افزایش می دهد. بنا به گزارشهای منتشر شده از سوی انجمن جهانی رانندگان حرفه ای، میزان تصادفات بین رانندگان حرفه ای 50 تا 70 درصد کمتر از رانندگان آماتور است. این بدان معناست که با گسترش آموزش های تکمیلی در میان رانندگان کشورمان، بیش از هر اقدام دیگری، می توان به کمتر شدن آمار تلفات و افزایش مهارت های رانندگان آماتور کمک نمود. اما آنچه که این کتاب به آن می پردازد، رانندگی تهاجمی مخصوص رانندگی پلیس و افسران اجرای قانون است. پلیس بنا به وظیفه ذاتی خود باید در اطلاعات و مهارت های تخصصی، از اکثر افراد جامعه حداقل یک قدم جلوتر باشد. در مورد رانندگی هم همینطور است. اگر عموم افراد جامعه در رانندگی تدافعی و حرفه ای کسب مهارت کردند، لازم است که رانندگان پلیس و حافظان امنیت جامعه علاوه بر کسب هر دو مهارت رانندگی تدافعی و رانندگی حرفه ای، نسبت به فراگیری رانندگی تهاجمی نیز اقدام نمایند تا با ایمنی و تسلط کامل بتوانند قانون را به خوبی اجرا نمایند.

یکی از مهمترین منابع استفاده شده برای تالیف، کتاب رانندگی باب بندرانت، در زمینه آموزشهای تعقیب و گریز پلیسی بوده است. در این کتاب بسیار معتبر و معروف سعی شده است که مطالب بطور کامل و قابل اجرا توضیح داده شود. و مولف هم تمام سعی خود را برای انتقال مفاهیم به شیوه ای قابل درک و قابل اجرا برای مخاطب ایرانی خود نموده است.



هیچ تعقیب خوبی وجود ندارد. بهترین تعقیب، تعقیب نکردن است. دومین تعقیب، تعقیب کوتاه است.

هرکسی می داند که شغل افسر اجرای قانون خطرناک است. هر روز در تلویزیون، روزنامه ها و مجلات به داستانهای بی شماری در مورد درگیری مرگبار افسران پلیس در مسیر انجام وظیفه برمی خوریم. قاچاقچیان مواد مخدر، شوهران همسر آزار و کودک آزار و آدمکشان مسلح قطعاً تهدیدات بسیار خطرناکی برای پرسنل اجرای قانون هستند، اما چیزی که بیشتر شما را متعجب می کند این است که این موارد خطـرناک ترین بخش شغل پلیس نمی باشند. یکی از مهمترین خطراتی که امروزه افسران پلیس و نمایندگان قانون با آن مواجه هستند اتومبیلهای گشت زنی آنهاست. طبق آمارهای جهانی دومین عامل کشته شدن پلیسها، حوادث رانندگی در حین گشت زنی یا تعقیب و گریز بوده است. از سه تعقیب و گریزی که به دلیل سرپیچی و تخلف رانندگی آغاز می شود یک مورد و از سه تعقیب و گریزی که به دلیل تبهکاری شروع می شود دو مورد به تصــادف منتهی می شود. از هر هشت مورد تعقیب و گریز هم یک مورد منجر به جراحت می شود. تعقیبهای پرسرعت نیز از خطـــرناک ترین اقداماتی است که توسط افسران اجرای قانون انجام می شود. به همین دلیل نقش آموزش برای پلیس بسیار پررنگ تر و حیاتی تر از سایر افراد جامعه می باشد.

آمارهای مرتبط در کشورهای پیشرفته به خوبی نشان می دهند که تقریباً تمام افسرانی که در حین ماموریت دچار حادثه می شوند در دوره های آموزش رانندگی تدافعی، رانندگی حرفه ای و رانندگی تهاجمی شرکت نکرده بوده اند. پلیس چه در حال گشت زنی معمولی باشد یا به یک تلفن اضطراری پاسخ دهد و یا حتی اگر مجرم خطرناکی را که باید قبل از صدمه زدن به دیگران دستگیر شود را تعقیب می کند، مهارتهای رانندگی در اجرای شایستۀ شغل او اهمیت حیاتی دارد و باید به خوبی به آنها آگاه باشد.

تصمیم گیری درست، تمرکز در جلوگیری از منحرف شدن اتومبیل و مهارتهای عالی رانندگی را ترکیب کنید و ببینید که برای هر رانندۀ پلیس چه اهمیت زیادی دارد.

تعقیب نباید بعنوان یک رقابت، مسابقه یا تهدیدی برای خود و غرور نگریسته شود. پلیس باید به تعقیب و گریزها به عنوان مجموعه تصمیمات بهم پیوسته مرگ و زندگی که جان افسران پلیس و سرنشینان اتومبیلی متخلف و دهها عابر پیاده را به خطر می اندازد نگاه کند. بهترین کار تعقیب نکردن است. دومین کار تعقیب کوتاه است. به همین دلیل است که وجود بهترین آموزشها برای تعلیم پیشرفته ترین تکنیک های رانندگی تدافعی و حرفه ای و تهاجمی به ماموران اجرای قانون برای هرکلانتری و اداره پلیس اهمیت زیادی دارد.

در این کتاب مهارت های لازم برای رانندگی پلیس را می آموزید. مهارت های پیشرفتۀ رانندگی این امکان را به پلیس می دهد تا از توانایی های اجرایی اتومبیل تحت تمام شرایط رانندگی و در تمام موقعیتهای ترافیکی و جاده ای بهره بگیرد. مهارت بسیار کمی برای تخت گاز رفتن و حرکت دریک مسیر مستقیم لازم است. تمام تکنیکهای این کتاب در جهان واقعی کاربرد داشته و قابلیت اجرا دارند. تمام فصول همراه با درسهایی است که از تجربیات افسران سراسر جهان یادگرفته شده است. به همین علت است که این کتاب نوشته شده و پیش روی شما است. آموزش، قدرت اصلی در اجرای تکنیکهای رانندگی پیشرفته ویژه پلیس در سراسر دنیا محسوب می شود. هیچ چیزی بهتر از آموزش برای افسران اجرای قانون وجود ندارد که به آنها بیاموزد چطور در موقعیتهای پلیسی دشوار و خطرناک - مخصوصاًٌ در بخش رانندگی- زنده بمانند.

با اصول رانندگی و کاربرد آسان اتومبیل شروع می کنیم این کتاب تمام نکات را ساعت به ساعت در وظیفه کنترل گشت زنی معمولی با حالت یک دست روی فرمان و دست دیگر روی بیسیم، آموزش می دهد. توصیه هایی برای رانندگی در آب و هوای مختلف داشته و تکنیک های گریز اضطراری در رانندگی (که باید تقریباً تبدیل به واکنش های غریزی رانندگان شود) را توضیح می دهد. رانندگی اورژانسی با رانندگی هنگام گشت زنی معمولی و رانندگی هنگام تعقیب متفاوت است. رانندگی اورژانسی یک امر ضروری و واکنش تک نفره به یک تماس است. افسر چراغها و آژیر را به کار می اندازد و حرکت می کند. اما اگر مجبور به تعقیب باشد، تهاجـمی تر و شدیدتر رانندگی می کند.

تکنیکهای رانندگی تدافعی و رانندگی حرفه ای و رانندگی تهاجمی ویژه پلیس برای رانندگان پلیس کاملاً موثر هستند. افسران پلیس بنا به طبیعت شغلشان نیاز بیشتری به آموزش اجتناب از تصادف در رانندگی نسبت به سایر رانندگان دارند. با فرا گرفتن تکنیکهای رانندگی پرسرعت راننده و افسر در رانندگی تعقیبی مشکلی نخواهند داشت.

اصول رانندگی

 
تمام رانندگان از جمله افسران پلیس آموزش رانندگی دیده اند اما تعداد کمی این فرصت را داشته اند تا به درستی اصول و تکنیک های رانندگی را بیاموزند و تمرین کنند. برخی از اصول حرفه ای شامل حالتهای صحیح دست، پا، نشستن، استفاده از چشمها و اهمیت تمرکز داشتن می باشند. در ادامه در مورد این اصول توضیحاتی خواهید خواند.

انرژی واحساسات
روی صندلی تان صاف بنشینید و سینۀ هردو پایتان را روی زمین بگذارید و به خواندن کتاب ادامه دهید. وقتی صاف می نشینید متوجه خواهید شد که گوش به زنگ و هوشیار هستند و می توانید بهتر حس کنید. انرژی از ستون فقرات شروع می شود و در ناحیۀ پشت پخش می شود. هر چقدر پشت صافتر باشد انرژی سریعتر به گردن و مغز منتقل می شود. صاف نگهداشتن پا روی سینۀ پا احساس بهتری به شما می دهد. دوباره روی صندلی تان قوز کنید و به خواندن ادامه دهید. در این حالت کنــــدتر فکر می کنید و واکنــش نشان می دهید زیرا اکنون ستون فقرات یک خمیدگی دارد.

با نشستن در حالت صحیح، راننــده هر حرکتی را می فهمد و حس می کند. شما می توانید هر حرکتی را از طریق لاستیکهای جلو، فنربندی، ستون فرمان، توپی فرمان و حتی جا دستی فرمان حس کنید. می توانید پیام ها را از طریق پاهایتان روی پدالها احساس نمایید. ارتعاشــــات از شاسی به بالا فرستاده می شود و از طریق صندلی اتومبیل به ساق پاها، پایین تنه و بالاتنه منتقل می شود. می توانید از طریق شانه ها، بازوها، مچ و کف دستها روی فرمان آنها را حس کنید. از شست تان برای استراحت روی جا دستی فرمان استفاده کنید نه آویزان شدن از آن و اجازه دهید تا کل بدنتان تمام حرکات اتومبیل را بفهمد و حس کند. برای حس کامل اتومبیل باید با آن یکی شوید. خودتان را تصور کنید درحال راندن یک اتومبیل پلیس هستید. دستتان را جایی که فرمان را می گیرید قراردهید، بازوهایتان را خم شده نگه دارید تا بتوانید روی فرمان به چپ یا راست مانور دهید.

http://www.tuningforum.ir/images/imp...19/03/13-1.jpg

تصور کنید در حال تعقیب و گریز با چراغ و آژیر روشن هستید. هنگام سریعتر رفتن دستها و بدنتان سفت تر خواهد شد. به ویژه هنگامی که در مسیر مستقیم رانندگی می کنید. زیرا بدن هرحرکتی که می کنید را می فهمد و وقتی علیرغم توانش کاری می کند، سفت می شود. بازو و دستانتان کشیده تر و سفت تر می شود و به محض اینکه دستانتان سفت و کشیده شد 50% احساسشان را از دست می دهند احساس به معنی کنترل است و از دست دادن احساس به معنی از دست دادن کنترل می باشد. در این حالت اگر اتومبیل جلویی شما کنترل خود را از دست بدهد، برای جلوگیری از تصادف شما دو راه پیش رو دارید: یا آهسته واکنش نشان بدهید و یا کنترل اتومبیل تان را با پیچیدن ناگهانی از دست بدهید. در این موقعیت باید بتوانید سرعتتان را به نقطه ای بازگردانید که بار دیگر احساس راحتی، اطمینان و کنترل کنید.
در مورد همه چیز هوشیار باشید. نگاه کردن، فهمیدن وحس کردن هرحرکت اتومبیل، مهم است.

http://www.tuningforum.ir/images/imp...19/03/14-1.jpg

حالت دست
برای قرارگیری دستها بر روی فرمان، چندین تکنیک مانند تکنیک "دست متحرک" (Hand Shuffle) و "کف دست روی فرمان" (Palm Over) و "دست روی فرمان" (Hand Over) و تکنیکهای دیگری وجود دارد. از بین تمام این موارد، بهترین تکنیک "دست روی فرمان" (Hand Over) می باشد.

http://www.tuningforum.ir/images/imp...19/03/15-1.jpg

فشار اعمال شده با دستها به اندازۀ محل قرارگیری دستها اهمیت دارد. درحالی که انگشتان فشار کمتری اعمال می کنند، شست و کف دست باید فشار بیشتری وارد کنند.
اگر فرمان را صفحۀ ساعت فرض کنیم، دست راستتان را بر روی عدد 3 و دست چپتان را بر روی عدد 9 قرار دهید. در این حالت بیشترین تسلط را بر روی فرمان خواهید داشت. قرارگیری دستها در حالت 3 و 9 این امــکان را می دهد تا چرخها را تا نیم دور بدون تغییر محل دستها بچرخانید. اما اگر در دور زدن نیاز به به چرخاندن بیشتری تا 360 درجه یعنی یک دور کامل بود، نمی توانید بدون تغییر دوبارۀ محل دستها ادامه دهید.

اگر لازم است به چپ بپیچید دست چپ تان (ساعت 9) را از فرمان بردارید و سمت راست فرمان نزدیک دست راست (ساعت 3) را بگیرید. با دست چپ درحالی که فـرمان را با دست راســـت آزاد می کنید بکشــید. با این روش می توانید براحتی فرمان را نیم دور یا 180 درجه با دو دست روی فرمان و تحت کنترل کامل بچرخانید.

وقتی که عمل پیچاندن فرمان به پایان می رسد، شیوۀ کار عکس می شود. نیم دور فرمان را برخلاف جهت بچرخانید. دست راست تان را سُر دهید تا به دســت چپتان برسد فرمان را با دست راســت بکشید و درعین حال دست چپ تان را از روی فرمان آزاد کنید. این روش به شما این امکان را می دهد که فرمان را نرم نگه دارید. همچنین نیاز به برداشتن دستتان از روی فرمان، در حین پیچیدن به داخل و خارج را به حداقل می رساند.
محل مناسب دست برای گشت زنی روزمره ممکن است با رانندگی تعقیبی متفاوت باشد. در اکثر موارد باید از حالت 3و9 استفاده شود. این حالت قرارگیری دست برای یک تعقیب 30 دقیقه ای مناسب است، ولی برای حرکت در جاده در یک شیفت 10 ساعته گشت زنی ممکن است خیلی خسته کننده به نظر بیاید. اما به خاطر داشته باشید که بهترین حالت فرمانگیری 3 و 9 است چرا که بیشترین امکان کنترل اتومبیل را در اختیار شما قرار می دهد. یکی دیگر از ضرورتها رانندگی با یک دست است.
هنگامی که افسر از دست دیگر برای کار با رادیو یا فعال کردن بیسیم یا روشن کردن ویدیوی داخل اتومبیل یا کلید برای ورود دیتا استفاده می کند، باید فرمان را فقط با یک دست بگیرد. در این شرایط نیز افسر باید بتواند به سرعت به حالت 3و 9 برگردد.
حالت درست رانندگی با یک دست این است که دست چپ روی 9 قرار داشته باشد. این امر امکان کار کردن دســت راست با تجهیزات پلیس را فراهــم می کند، تا پس از انجام آن کار دست راست سریعاً به حالت 3 باز گردد. حالت قرارگیری دست در ساعت 12 نباید بکار رود.
بطور کلی میتوان گفت که در هر لحظه از تکنیک "جا به جایی دستها"، دستها هرگز یکدیگر را قطع نمی کنند.

نگاه کنید که کجا می خواهید بروید

یاد بگیرید چطور از چشـمانتان استفاده کنید. تا جائی که می توانید جلو و فاصله های دور را نگاه کنید. بعد به سمت آینه ها برگردید. ابتدا آینۀ چپ خارجی، عقب داخلی و راست خارجی و سریعاً به اتومبیل جلویی نگاه کنید تا ببینید که آیا رانندۀ ماشین جلویی در رانندگی اش دقت داردیا نه. بسیاری از رانندگان در حین رانندگی تمرکز ندارند.
چشمانتان را مرتباً حرکت دهید تا بتوانید رفت و آمد دور و برتان را به راحتی چک کنید. وقتی از تجهـــیزات اورژانسی استفــاده می کنید، هرتقاطع را کاملاً چک کنید. بیشتر رانندگان چون هنگام رانندگی تمرکز ندارند، صدای آژیر را نمی شنوند یا متوجه چراغ گردان نمی شوند.


وقتی در خیابان هستید، اتومبیلهای زیادی از طرفین می آیند و نمی توانید به حساب اینکه مردم عمل درست را در زمان درست انجام می دهند، حرکت کنید. در حقیقت "همیشه" از آنها انتظار داشته باشید که عمل اشتباه را انجام دهند. این ذات رانندگی تدافعی است.

به جلو نگاه کنید. ثابت شده است که شما دقیقـــاً به سـمت جایی که نگاه می کنید، رانندگی می کنید. هنگام دور زدن تا جائی که می توانید به اطراف نگاه کنـید. اما به دور دستـــها خیره نشوید، به جایـــــــی نگاه کنید که می خواهید آنجا باشید.

آمار نشان داده است که بیشتر راننده ها به حد کافـی جلو را نگــاه نمی کنند. هرچقدر سریعتر رانندگی کنیم، فاصلۀ دورتری را باید ببنیم. افسران باید تلاش آگاهانه ای برای افزایش افــق دید خود انجام دهند. بســـیاری از راننـدگان یاد می گیرند تا بر آرم روی کاپوت تمرکز کنند. به آنها گفته شده است تا این آرم را در یک نقطۀ خاص کاپوت قرار دهند تا به به آنها برای حرکت در وسط لاین کمک کند. متاسفانه این تکنیک اشتباه است زیرا به راننــده یاد می دهد تا بجای افق جاده، به کاپوت اتومبیل نگاه کنند.
تا حد ممکن به جلو نگاه کنید. حداقل یک خیابان جلوتر. در رفت و آمد شهری، هدف باز نگه داشتن دید راننده در ناحیۀ جلوی اتومبیل است. چشمانتان را باز و در حال حرکت نگه دارید. یک الگوی جستجوی بصری را تعیین کنید. بطور مرتب به نزدیک و دور، چپ و راست آینه ها و پانل ابزاری نگاه کنید. تصاویر را بزرگتر نبینید و از کل جریان رفت و آمد اطرافتان مطلع باشید.
تا حد ممکن روبرویتان را اسکن کنید و مسیری را که می خواهید برگزینید، ذهنی رسم نمایید. اگر نمی توانید حول یک منحنی به جلو نگاه کنید از سرعتتان کم کنید. نگاه کردن به فاصلۀ دور، تنها و مهمترین عامل در رسیدن به کنترل نرم اتومبیل تان است.

یکی از کلیدهای رانندگی، نگاه کردن به جایی است که می خواهید بروید این موضوع به ویژه در کنترل لغزش یا اجتناب از مانع صادق است. به مانع نگاه نکنید، در غیر این صورت مستقیم به آن می خورید. در عوض به جایـی که می خواهید به آنجا فــرار کنید نگاه کنید. در حال سُــرخوردن به جایی که می خواهید، اتومبیل برای فرار از لغزش آنجا باشد نگاه کنید نه به جایی که اتومبیل در حال رفتن به آن سمت است. فرض کنید به سمت اتومبیلی پارک شده سُر می خورید. شما و اکثر رانندگان تمایل دارید تا به همان اتومبیل نگاه کنید. این کار را نکنید و در عوض چشمانتان را به سمت جایی که باید بروید برگردانید. باور کنید که هماهنگی غریزی چشم و دست، شما را به سوی فرار از موقعیت لغزش هدایت خواهدکرد.
همین مورد برای سُرخوردن به سمت باجۀ تلفن، درخت یا هر مانعی صادق است. بیشتر ما به باجه یا درخت خیره می شویم و فراموش می کنیم که به کجا می خواهیم برویم. خودتان را مجبور کنید تا فقط به مسیر حرکتی تان، نگاه کنید.

یکی از بهترین روشها برای این کار؛ تمرین سُر خوردن به سمت یک مانع بزرگ است.

خودتان را در موقعیت سُر خوردن به طرف یک پایلون بزرگ قراردهید. در حالی که تلاش می کنید با سُرخوردگی مبارزه کنید به آن نگــــــاه کنید، می بینید که مستقیماً از روی آن عبور می کنید. بار دیگر جلوتر از آن را نگاه کنید، به جاده ای که پیش رو دارید و می خواهید درون آن قرار بگیرید نگاه کنید، آنگاه در می یابید که در حال بیرون آمدن از حالت سُرخوردگی هستید.

اهمیت تمرکز

وقتی اتومبیلی را می رانید، چه اتومبیل گشت باشد چه اتومبیل شخصی، با تمـــرکز مطمئن می شوید که درســت به جـاده و جلویتان نگـــاه می کنید. بخاطر داشته باشید که دقیقاً همان سمتی می روید که به آن نگاه می کنید. دستاتتان از چشمهایتان پیروی می کند. برای تمرکز روی رانندگی خیلی ساده به جایی که می خواهید بروید تمرکز کنید. حداقل به مسافتی به طول 15 تا 20 اتومبیل جلوتر را نگاه کنید. سپس برگردید و به هر 3 آینه نگاه کنید، بعد به اتومبیل هایی نگاه کنید که جلوی شما هستند تا بفهمید که آنها هم به جلو نگاه می کنند یا اینکه به دلیل صحبت با تلفن همراه یا گفتگو با سرنشینانشان تمرکز ندارند. شما می خواهید به جلو نگاه کنید پس بر آنچه که جلوی شماست تمرکز کنید. از کنار خیابان چه چیزی می آید؟ آیا کسی جلوتر تصادف کرده است؟ آیا ترافیک رو به رو آهسته حرکت می کند؟ اگر این طور است کمتر گاز بدهید و آمادۀ تغییر سریع مسیر باشید. تمرکز درواقع نگاه کردن به جلو و توجه به چیزهایی است که اطرافتان می گذرد به همین سادگی.