Equalizers

اولين چيزي كه بايد در مورد Equalizer ها دونست اينه كه Equalizer ها براي بلند تر كردن
صداي سيستم نيستند. اين چيزيه كه خيلي جاها ميبينم تمام Equalizer ها رو تا ته بالا
ميبرن تا صدارو زيادتر كنن.
Equalizer ها براي نرم كردن و تنظيم صداي سيستم با توجه به موزيك در حال پخشند.
بيشترين و پرمصرف ترين Equalizer ها همونايي هستن كه ميشناسيم كه ميتونن در داخل
Head-Unit به صورت Graphical يا بيرون آن و بعد از خروجي هاي PreAmp قرار داشته باشن.

Equalizer هاي Graphical:همونطوري كه از اسمشون پيداست نموداري گرافيكي (با توجه به نحوه ي تنظيم) از فركانسها
نشون ميدن كه بعضي هاشون تقويت شدن و بعضيهاشونم ضعيف شدن. هر ميله تنظيمي
يك رنج طول موج يا فركانس خاص رو نشون ميده و تنظيم ميكنه.
معمولا فركانس هاي پايينتر (بم تر) در سمت چپ و فركانسهاي بالاتر در سمت راست هستند.


يه نوع Equalizer ديگه هم هست كه تو همين معقوله جا ميشه ولي من چيز زيادي
ازش نميدونم.
اسم اين Equalizer ها Equalizer هاي Parametric است كه خيلي حرفه اي تر از Equalizer هاي گرافيكيه.
چون مثل اين ميمونه كه هر فركانس رو تو 2 بعد بررسي بكني.
بچه هايي كه رشته فني ميخونن بهتر منظور منو ميگيرن.
2 تا متغير رو بررسي ميكنه تو هر فركانس مشخص.

با اكولايزرهاي پارامتريك هم شدت هر فركانس را تغيير داد و هم ميتوان فركانس هر پتانسيومتر را تنظيم نمود. مثلا در يك اكولايزر گرافيكي 3 باندي شدت فركانسهاي 100 و 1000 و 10000 هرتز قابل تنظيم است ولي در يك اكولايزر پارامتريك اين فركانسها فيكس نيستند و شما ميتوانيد فركانس 3300 هرتز يا هر فركانس دلخواه ديگر را تضعيف يا تقويت كنيد.

همچنين :

ماهيت حس شنوايي انسان به گونه اي است كه نسبت به همه فركانسها به يك اندازه حساس نيست. بيشترين حساسيت به باند مياني محدوده شنوايي است و حساسيت گوش نسبت به صداهاي خيلي زير و يا خيلي بم به شدت كاهش ميابد به گونه اي كه ( اگه درست يادم مونده باشه) حساسيت به فركانس 20 هرتز يك صدم حساسيت به فركانس 1000 هرتز ميباشد.