تغییر رانندگی تهاجمی بوسیله قوطی نوشابه
تغییر رانندگی تهاجمی به اقتصادی
پسر کوچکم رانندگی تهاجمی را دوست دارد زیرا به اینصورت قدرت موتور خودرو را هنگام شتاب ، و کاهش سرعت را در هنگام ترمز ، بر اندام خود حس میکند .
خودرو برای او بمنزله گاوی وحشی است که بر گرده آن سوار شده و با مهار تکانهای آن ، که در واقع بانی و باعث این جنبشها خودش است ،همراه با حس سرخوشی و هیجانی که به او دست میدهد ، رضایت خاطری از گذر مطلوب زندگی ، برایش به طبع خواسته های جوانیش به ارمغان می آورد.
هزینه علوفه این گاو چموش بعهده من است ، بدیهی است هر چه این گاو لگد پرانی کند، گرسنه تر میشود و غذای بیشتری میخواهد . امروز به او گفتم حتما شنیده ایی که بنزین گران شده میخواهم برای رفتن به محل کارت با همدیگر برویم و طرز رانندگی اقتصادی را با این قوطی خالی نوشابه یادت بدهم .
وقتی او پشت رل قرار گرفت ، قوطی نوشابه را روی داشبرد گذاشتم و گفتم میخواهم مسیر شانزده کیلومتری خانه تا محل کسب خودت را بصورت هماهنگ با ترافیک جوری طی کنی که قوطی از روی داشبرد نیفتد.
برای نیفتادن قوطی ،تعداد حرکت کردن در ترافیک را، به نصف کاهش داد ، به اینصورت فاصله مطلوبی از خودروی جلویی خود میگرفت ، از شیوه پر گاز و رها کردن سریع کلاچ دست برداشت و همینطور با سعی و تلاش برای کنترل با عمق دید بیشتر، کاهشهای ناگهانی سرعت را حذف کرد ، وقتی وارد مسیر سرازیری ملایم بزرگراه شدیم ، دسته تعویض دنده را برای جلوگیری از کاهش سرعت به وضعیت خلاص منتقل کرد.
تنها تذکرم این بود که در این شرایط گاهی باید به دور موتور نگاه کنی زیرا هنگام نیاز به ترمز گرفتن اگر موتور خودرو خاموش شده باشد بوستر ترمز فعال نخواهد بود و قادر به انجام ترمزگیری قوی نخواهی شد .
با این نحوه رانندگی ،کمترین مقدار سوخت را مصرف ، و امنیت حرکت خودرو را افزایش داد ،همچنین کمترین استهلاک را به قطعات مصرفی خودرو وارد کرد.
نمیدانم برای گذران مطلوب زندگی، چه چیزی را بعدها جایگزین رانندگی تهاجمی خود میکند.
