تفاوت بین فرمان برقی و هیدرولیکی

صنعت خودروسازی، از اولین روزهای به وجود آمدنش تاکنون همواره در حال پیشرفت بوده و اجزاء مکانیکی و فنی خودروها به واسطه افزایش دانش و تکنولوژی در این صنعت ارتقاع یافته اند. یکی از این اجزاء مهم و حساس فرمان خودروها است، که ابتدا به صورت مکانیکی بر روی تمام خودروها قرار داشت. فرمان مکانیکی به کمک دنده شانه‌ها و پینیون‌ها عمل می‌کرد؛ یعنی حرکت دورانی غربیلک فرمان به دنده شانه‌ها منتقل می‌شد و دنده شانه‌ها نیروی وارده به خود را از طریق مفصل‌ها به چرخ‌ها منتقل می‌کردند.
فرمان‌های مکانیکی مشکلات زیادی داشتند و از آن جمله می‌توان به سخت بودن پیچاندن فرمان و یا لغزش فرمان در سرعت‌های بالا اشاره کرد. به این ترتیب تصمیم گرفته شده که سیستم فرمان در خودروها بهبود یابد و در مدت زمانی اندک فرمان های هیدرولیکی اختراع شدند. این فرمان‌ها علاوه بر این که راحت می‌چرخید، کاهش خستگی راننده و همچنین افزایش ایمنی خودروها را نیز به همراه داشت.
استفاده از فرمان هیدرولیکی اجزاء جدیدی را به اتومبیل‌ها اضافه کرد و باعث مصرف انرژی بیشتر خودروها شد. در حقیقت این فرمان ها کاملا مستقل و آزادانه فعالیت نمی‌کردند و به دلیل اتصال به موتور خودرو، حتی زمانی که در طول رانندگی حرکتی انجام نمی‌دهند باز هم انرژی زیادی مصرف می‌کنند. این موضوع باعث شد تا پژوهشگران صنعت خودروسازی به فکر ساخت سیستمی جدید برای فرمان‌ها بی‌افتند و در نتیجه آن فرمان‌های برقی یا EPS اختراع شد. فرمان برقی به جای استفاده از نیروی موتور خودرو که باعث افزایش مصرف سوخت می‌شود؛ مجهز به یک موتور کوچک و مستقل است و مانند فرمان هیدرولیکی باعث افزایش مصرف انرژی نمی‌شوند.
فرمان الکتریکی با توجه به مکانیک خودروها به سه حالت بر روی تمام خودوها نصب می‌شوند. نصب بر روی ستون فرمان، نصب بر روی پینیون‌ها که بیشتر مورد استفاده در خودروهای نیمه سنگین است و نصب بر روی دنده شانه‌ای خودرو. فرمان الکتریکی مزایای زیادی نسبت به فرمان هیدرولیکی دارد که از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:حذف پمپ هیدرولیک و چرخ، حذف شیرهای کنترل و لوله های رابط، حذف تسمه ما بین پمپ هیدرولیک و موتور اتومبیل، حذف جک هیدرولیک و روغن هیدرولیک و وزن کم نسبت به فرمان هیدرولیکی، تغییرات کمتر مکانیکی نسبت به فرمان هیدرولیک، فعالیت در زمان حرکت فرمان، کاهش حجم و اندازه نسبت به فرمان هیدرولیکی، مستقل بودن از موتور، طول عمر بیشتر، ایمنی بالاتر و مصرف کمتر انرژی. ضمن آنکه اگر زمانی فرمان الکتریکی دچار مشکل شده و عملکرد آن متوقف شود، به صورت خودکار می‌توان از فرمان مکانیکی استفاده کرد.
به طور کلی سیستم فرمان الکتریکی تنها تفاوتی که با سیستم هیدرولیکی دارد این است که منجر به از بین رفتن بسیاری از اجزاء اضافی شده و در کاهش مصرف سوخت خودروها بسیار موثر است و تنها در مواقعی عمل می‌کند که فرمان چرخش یا گشتاوری داشته باشد.