برداشت اشتباه از احتراق مخرب
امروز داشتم کتاب مبانی مهندسی موتورهای احتراق داخلی را مطالعه می کردم.
که متوجه نکته ظریف جالبی شدم.
بارها در انجمن راجب احتراق مخرب صحبت شده .
اگر تا دیروز از من می پرسیدید احتراق مخرب چیست.
مثال زیر را برای شما مطرح می کردم.
تصور کنید. نسبت تراکم یک موتور را با کف تراشی سرسیلندر افزایش داده ایم. حال وقتی پیستون جهت متراکم کردن مخلوط سوخت و هوا از نقطه مرگ پائین به سمت نقطه مرگ بالا حرکت می کند. مخلوط سوخت و هوا شروع به متراکم شدن می کند. اگر کیفیت سوخت پائین باشد و یا نسبت تراکم افزایش پیدا کرده باشد مخلوط سوخت به خودی خود منفجر می شود. و این انفجار قبل از جرقه زدن شمع صورت می گیرد.
ولی امروز دیگر این نظرات را تائید نمی کنم.
در واقع مهندسان این نظریه را کشف کردند.
اگر دمای مخلوط سوخت وهوا به اندزه خاصی افزایش یابد مخلوط بدون نیاز به جرقه شمع مشتعل می شود
دمای که در بالاتر از آن این اتفاق رخ می دهد. دمای خود اشتعال و در زبان مهندسی موتور SIT نامیده می شود
این پدیده اساس اشتعال در یک موتور اشتعال تراکمی دیزل است.
در یک موتور دیزل در طی مرحله تراکم فشار هوای خالص موجود در سیلندر به بالاتر از SIT افزایش می یابد.
حال هنگامیکه سوخت به داخل محفظه احتراق تزریق شد خود اشتعالی رخ می دهد.
اما در یک موتور بنزینی این پدیده در انتهای احتراق رخ می دهد. یعنی بعد از جرقه زدن شمع .
برای روشن شدن موضوع به تصویر زیز دقت کنید.
ع1
https://web.archive.org/web/20150505...1225890802.jpg
در این تصویر احتراق یک سیلندر طی سه مرحله به تصویر کشیده شده.
در تصویر اول مخلوط سوخت و هوا با رنگ آبی مشخص شده پیستون مخلوط را متراکم کرده . ولی هنوز احتراقی صورت نگرفته .
در یک موتور بنزینی نسبت تراکم چیزی در حدود 11:1 است.
اگر این نسبت افزایش با انجام کف تراشی افزایش یابد در بدترین شرایط بازهم سوخت قبل از جرقه شمع منفجر نمی شود.
شاید در اینجا این موضوع را قبول نکنید.ولی در ادامه متوجه می شوید.
احتراق با جرقه زدن شمع واقع در بالای سیلندر شروع می شود پیشانی یا جبهه شعله از بالا به سمت پاین حرکت می کند.با احتراق دمای گازهای سوخته تا مقدار زیادی افزایش می یابد. توجه داشته باشید که هنوز همه سوخت موجود نسوخته و فقط مخلوطی که در اطراف شمع قرار داشته مشتعل شده.
با افزایش دمای گازهای سوخته شده فشار گازهای سوخته شده بالا می رود.
این موضوع در تصویر دوم به خوبی مشخص شده . ملاحظه می کنید که مخلوط سوخت مشتعل نشده بین پیستون و گازهای مشتعل شده ای که در حال افزایش حجم هستند قرار می گیرد.
این افزایش آنقدر بالا می رود که مخلوط سوخت و هوا نسوخته متراکم می شوند در واقع یک محفظه احتراق دوم در انتهای مرحله احتراق به وجود آمده و منتظر یک احتراق و کوبش خطر ناک هستند.
فشار و دمای این مخلوط نسوخته به واسطه حرکت پیشانی شعله از میان مخلوط نسوخته فشرده باعث احتراق این مخلوط می شود . در اینجا احتراق مخرب یا خود اشتعالی به وجود می آید. که برای موتور بسیار خطر ناک است.
این مرحله در بعضی از موتورها چندین مرحله در طبقات مختلف سیلندر تکرار می شود.
برای جلو گیری از این اتفاق شعله باید قبل از متراکم شدن مخلوط سوخت و هوا نسوخته از میان آن بگذرد و آن را مشتعل کند. در واقع باید کل حجم سیلندر به صورت یکنواخت مشتعل شود.
اینکار با ترکیبی از کنترل خواص سوخت و طراحی هندسه محفظه احتراق انجام می شود.
البته این پدیده به نوعی با نسبت تراکم سیلندر هم مربوط است.
هرچه نسبت تراکم بیشتر باشد. دمای که در مرحله اول احتراق در نزدیکی شمع ایجاد می شود بالا می رود حال اگر ما با استفاده از کم کردن نسبت تراکم این دما را کم کنیم دما در کل فرایند احتراق کم می شود . این کم شدن دما در کل فرایند از متراکم شدن سوخت نسوخته در انتهای مرحله احتراق جلو گیری می کند.
با افزایش نسبت تراکم دمای احتراق در شروع احتراق بالا می رود. این افزایش باعث بالا رفتن دما در کل چرخه احتراق می شود. و در آخر ما را با پدیده متراکم شدن مخلوط سوخت و هوا نسوخته روبرو می کند.
این موضع با محاسبات دقیق و نرم افزاری پیشرفته سابت شده.
در تصویر زیر نمودار احتراق مشخص شده در احتراق بدون کوبش ضربه نرم و یکنواختی به پیستون وارد شده .
ولی در نمودار احتراق خفیف و شدید این تغییرات مشخص شده.
https://web.archive.org/web/20150505...1225822018.gif