پلت‌فرم یا سکوی خودرو به مجموعه ای مشترک از طراحی، مهندسی، عملیات تولید و همچنین اجزای اصلی اطلاق می شود که در تعدادی از مدل های متفاوت در ظاهر و حتی در برند، مشترک است.این فنآوری به تولید کنندگان اجازه می دهد تا با کاهش هزینه ها، مدل های متنوعی عرضه نمایند.

بسیاری از خودروسازان، در بین محصولات خود مدل‌هایی را دارند که بخش‌های مشترک مهمی با یکدیگر دارند. در برخی موارد، یک طراحی پایه می‌تواند ابعاد و انواع مختلف بدنه را بر روی بدنه خود سوار کرده و در برندهای مختلف با قیمت‌های متفاوت در سراسر جهان به فروش برسد. این موضوع از آن جهت کارایی دارد که بازیگران بزرگ عرصه دنیای خودرو در حال افزایش شمار مدل‌هایی هستند که از یک پلتفرم مشترک استفاده خواهند کرد.
مزیّت استفاده از این رویکرد برای خودروسازان بسیار روشن است؛ در مقیاس اقتصادی. نه‌تنها در تولید، بلکه در طراحی، مهندسی و رگولاتوری نیز صرفه اقتصادی دارد. برای مشتری نیز، این رویکرد به معنی این است که خودروهای با تولید کمتر و ارزان‌تر نیز می‌توانند بر اساس استانداردهای بالاتری با توجه به استفاده از پلتفرم‌های پرمیوم ساخته شوند. ولی با این همه مزیّت یک خطر بزرگ نیز آن را تهدید می‌کند. فراخوان‌ها طیف گسترده‌ای از خودروها و مدل‌ها را دربر می‌گیرند و همین موضوع کیفیت را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.
یکی از ویژگی‌های پلتفرم‌های مدرن این است که می‌توانند برای وسایل نقلیه مختلف با فاصله‌های محور متفاوت منطبق شوند. به همین دلیل، انتظار می‌رود که هوندا در سال ۲۰۲۰ از یک پلتفرم برای مدل‌های آکورد و سیویک استفاده کند.

پلتفرم در برابر ساختار

با این که این دو مفهوم معمولاً به جای یکدیگر به کار می‌روند، ولی «پلتفرم» از لحاظ فنی مفهوم جامع‌تری است و به معنای یک سری از وسایل نقلیه است که با یکدیگر نقاط اساسی مشترکی داشته و یا پارامترهای ابعادی ویژه‌ای دارند. پلتفرم به صورت نمونه، متشکل از محفظه موتور، دیواره محافظ و ساختار مقاوم در برابر برخورد است. ولی «ساختار» اشاره به مشتقات پلتفرم دارد؛ انواع مختلفی از نحوه استفاده از پلتفرم‌ در سایزهای متفاوت.

پلتفرم 4 در سدان 2007 که برای تویوتا کمری و لکسوس ES مشترکاً استفاده شده است.

پلتفرم CMF-1 رنو-نیسان

پلتفرم MQB فولکس واگن

پلتفرم خودروی الکتریکی ولت