شاتون یا دسته پیستون، حرکت پیستون به میل‌لنگ را انتقال می‌دهد. شاتون عضوی است که پیچیده‌ترین مسیر حرکتی را درون پیشرانه طی می‌کند و در طول سیکل عادی پیشرانه پیستونی، فشارها و تنش‌های متعددی به آن وارد می‌شود. این تنش‌ها باعث می‌شوند که شاتون به صورت دائم در خود فرو رفته و مجددا کشیده شود و تمایل به بریدن یا خمش داشته باشد. بنابراین برای کارکرد صحیح پیشرانه شاتون باید عاری از هرگونه لقی اضافه و دفرمگی باشد. شاتون توسط گژنپین و خارهای آن به پیستون محکم شده و نوسانات آن را کنترل و مهار می‌کند. وقتی شاتون لق باشد، پیشرانه دچار ارتعاشات قابل توجه و صداهای اضافی خواهد شد. لقی شاتون می‌تواند ناشی از شل بستن یا اشتباه بستن کپه پایینی آن باشد که موجب یاتاقان‌بندی ضعیف و بروز علائم خرابی یاتاقان می‌شود. لقی گژنپین، ارتعاش اضافه پیستون نسبت به شاتون را سبب می‌شود که با صدای برخورد پیستون به جدار سیلندر (صدای زنگ مانند)، خرابی زود‌هنگام رینگ‌ها و دفرمگی شاتون خواهد شد که لرزش و صدای تقه‌مانندی در پیشرانه به همراه دارد. در این شرایط اصطلاحا گفته می‌شود که پیشرانه شاتون زده است. در شرایط حاد ممکن است به خاطر قفل کردن یاتاقان یا رینگ که به دلیل داغ‌کردن پیشرانه، رانندگی دائم در دور بالا و در مرز رد لاین، روغن کاری ضعیف و یا دفرمگی خود شاتون رخ داده باشد، شاتون به ناگهان بریده یا کلا کج شود و با شکستن پیستون و کج‌کردن میل‌لنگ، از جای خود کاملا خارج شود و بلوک پیشرانه را نیز بشکند و بیرون بزند. شرایطی که به اصطلاح، دست درآوردن پیشرانه نامیده شده و حکم مرگ پیشرانه را دارد.




لقی شاتون و یا خرابی رینگ‌ها موجب ساییدگی جانبی پیستون می‌شود
کج شدن شاتون دلیلی جز مشکل در روغن کاری، رانندگی در دور غیر مجاز و یا لقی خود شاتون ندارد
وقتی شاتون منهدم شود احتمال برخورد آن با بلوک و شکستن بدنه پیشرانه زیاد است